Beschrijving

Stormrammen moesten door de eeuwen heen evolueren naarmate verdedigers van vestingen hun afweertechnieken verbeterden. Van eenvoudige, enorme boomstammen die door meerdere aanvallers werden vastgehouden tot volledig overdekte stormramhuizen en belegeringstorens met een stormram aan de onderzijde: elke stormram werd specifiek voor de betreffende belegering ontworpen. Dit model stormram was wijdverbreid; het bood bescherming aan de aanvallers, was mobiel en leverde goede resultaten op (afhankelijk natuurlijk van aan welke kant van de muur je stond).
Uiteindelijk maakten slotgrachten stormrammen in veel situaties ineffectief. In de late middeleeuwen, toen trebuchets en (later) kanonnen met buskruit grote projectielen konden afvuren om muren te doorbreken, raakten stormrammen in onbruik.

De stormram werd oorspronkelijk uitgevonden door de oude Assyriërs (rond 900 v.Chr.) en werd door Grieken en Romeinen veelvuldig ingezet bij belegeringen, van de oudheid tot in de middeleeuwen.